Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Καλοκαίρι στο χωριό, Δεκαπενταύγουστος και ο Σύλλογος αποφάσισε να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό για τα δεδομένα του χωριού τα τελευταία χρόνια: όχι ένα κέρασμα στην αίθουσα του Συλλόγου αμέσως μετά την πρωινή λειτουργία ανήμερα της Κοίμησης της Θεοτόκου, όπως ξεκίνησε πριν από δέκα (10) χρόνια, αλλά ένα παραδοσιακό βραδινό πανηγύρι στην πλατεία του χωριού με καταξιωμένους μουσικούς.

Οι προετοιμασίες έχουν ξεκινήσει εδώ και αρκετές ημέρες ώστε να είναι τα πάντα έτοιμα να σας υποδεχτούμε όλους στο 1ο Αγροτικό Πανηγύρι στο Άνω Βαλσαμόνερο Ρεθύμνου την Παρασκευή 11 Αυγούστου 2017 με τους ξεχωριστούς Στέλιο Μπικάκη και Γιώργο Μανωλιούδη! Έμφαση θα δοθεί στο παραδοσιακό μενού αποκλειστικά από τοπικά προϊόντα, όπως και στις παλιότερες εκδηλώσεις.

Μερικές ακόμη λεπτομέρειες:

Ώρα έναρξης: 21:30
Διοργάνωση: Πολιτιστικός Σύλλογος Άνω Βαλσαμόνερου

Περισσότερα στην αντίστοιχη εκδήλωση στο Facebook: https://www.facebook.com/events/847443665409193

Με το καλό να ανταμώσουμε!

15873557_10202660273185755_7690351690708318566_n

Εξώφυλλο ημερολογίου 2017

%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%af%ce%bd%cf%89%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%b1%ce%b8%ce%b7%ce%bc%ce%ac%cf%84%cf%89%ce%bd

Ανακοίνωση για εγγραφές

 

Στα μέσα Οκτώβρη και σε συνεργασία με το  μουσικοχορευτικό σύλλογο «Ο Ψηλορείτης» ξεκίνησαν μαθήματα κρητικών χορών και ριζίτικου στον ανανεωμένο χώρο της αίθουσας εκδηλώσεων του Συλλόγου.

 

%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ad%ce%bb%ce%b1%cf%83%ce%b728%ce%b7

2016-10-28, Με παραδοσιακές στολές μετά την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου

 

Μετά από πρόσκληση σε Γενική Συνέλευση, την Κυριακή 21 Αυγούστου 2016 (ώρα 17:00-21:00) στην αίθουσα του πολιτιστικού συλλόγου συγκεντρώθηκαν αιτήσεις εγγραφών/επανεγγραφών των μελών του συλλόγου (κόστος ανά εγγραφή 2 ευρώ), ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες και ολοκληρώθηκε η ανάθεση καθηκόντων του νέου Δ.Σ. του πολιτιστικού συλλόγου. Καλή συνέχεια σε όλους.

Εκπολιτιστικός Σύλλογος Νέων Άνω Βαλσαμόνερου

Με όρεξη και ενθουσιασμό, με ομόνοια και συνεργασία ξεκινήσαμε μια νέα προσπάθεια για την επαναλειτουργία του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Νέων Άνω Βαλσαμόνερου. Πραγματικά μας έχει συγκινήσει τόσο η προσέλευση μελών όσο και το γεγονός ότι διακρίναμε τον ίδιο ενθουσιασμό και την ίδια όρεξη για δουλειά από άτομα όλων των ηλικιών.
Με τις ευχές και την υποστήριξή σας όπως και την υπόσχεση από μέρους του νέου διοικητικού συμβουλίου για ανιδιοτελή προσφορά, συλλογικό τρόπο σκέψης και δράσης και με την ελπίδα να φανούμε αντάξιοι της εμπιστοσύνης σας,
Ξεκινάμε….

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Βενιεράκης Γεώργιος του Νικολάου – Πρόεδρος

Ηλιάκη Γεωργία του Άγγελου – Αντιπρόεδρος

Νικολιδάκης Αντώνιος του Ιωάννη – Γραμματέας

Βενιεράκης Εμμανουήλ του Γεωργίου – Ταμίας

Γαβαλάκης Πέτρος του Νικολάου – Μέλος

Ηλιάκης Γεώργιος του Κωνσταντίνου – Μέλος

Εξελεγκτική Επιτροπή

Βενιεράκης Γεώργιος του Ιωσήφ
Ζουλάκη – Ξηρά Μαρία
Σταυγιαννουδάκης Εμμανουήλ του Κων/νου

syneleysh_2016

Μέλη του νέου Δ.Σ. ανάμεσα σε μέλη της Γενικής Συνέλευσης.

 

(Αναδημοσίευση από τα Ρεθυμνιώτικα Νέα, 03/10/2015 – του Λευτέρη Κρυοβρυσανάκη)
ΟΝΟΜΑΣΤΟ ΑΠΟ ΤΗ 19ΕΤΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗΔΩΝ -ΜΕΛΙΣΣΗΝΩΝ ΤΟ 1217-1236
Βρίσκεται 15 χλμ. Νοτιοανατολικά του Ρεθύμνου σε υψόμετρο 380μ. και αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Άνω Βαλσαμόνερου του Δήμου Ρεθύμνου με 107 κατοίκους (Άνω Βαλσαμόνερο 77 και Μονοπάρι 30 κάτοικοι) το 2011.
Το 2001 αποτελούσε οικισμό Δημοτικού Διαμερίσματος Άνω Βαλσαμόνερου του Δήμου Νικηφόρου Φωκά με 196 κατοίκους (Άνω Βαλσαμόνερο 151 κάτοικοι και Μονοπάρι 45 κάτοικοι).
Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1583 με 198 κατοίκους και το 1881 στον Δήμο Ατσιποπούλου με 73 Τούρκους και το 1900 με 93.
Το 1940 αναφέρεται ως Μονοπάριον με 48 κατοίκους στην κοινότητα Άνω Βαλσαμόνερου, το 1971 με 33 κατοίκους και το 1981 με 38 κατοίκους.
Ονομασία -Ιστορία
Μετά τη Δ’ Σταυροφορία του 1204, ο βυζαντινός πρίγκιπας Αλέξιος ήρθε σε διαπραγματεύσεις με τους αρχηγούς των σταυροφόρων, προκειμένου να αποκαταστήσει το θρόνο  του Βυζαντίου τον πατέρα του αυτοκράτορα Ισαάκιο Β’ Άγγελο. Ανάμεσα στα ανταλλάγματα που τους έδωσε ήταν και η Κρήτη, την οποία παραχώρησε στον Βονιφάτιο τον Μομφερατικό, ο οποίος με τη σειρά του την πούλησε στους Βενετούς για 5.000 ασημένια δουκάτα.
Αλλά ενώ η Βενετία ήταν απασχολημένη με τις κτήσεις της στην Πελοπόννησο και το Αιγαίο, ο Πεσκατόρε καταλαμβάνει την Κρήτη το 1206 και αφού οχύρωσε τα μεγάλα φρούρια της Σητείας, του Χάνδακα και του Ρεθύμνου, έχτισε και άλλα μικρότερα σε καίρια σημεία του νησιού. Ένα από αυτά ήταν το φρούριο Μπονριπάρο, χτισμένο σε ένα απόκρημνο και απομονωμένο ύψωμα τον Κάστελλο.
Το 1206 ο Γενουάτης αρχιπειρατής Ερρίκος Πεσκατόρε κατασκεύασε ένα από τα 15 της Κρήτης, το Μπονριπάρο που σημαίνει στα ενετικά καλό φρούριο -προμαχώνας και με παραφθορά ονομάζεται Μονοπάρι.
Το φρούριο είχε τείχη και πύργους μόνο από τη Βόρεια πλευρά, που ήταν και η είσοδός του, στην οποία οδηγούσε ένα στενό μονοπάτι. Στην ανατολική, δυτική και νότια πλευρά δεν υπήρχαν τείχη, καθώς οι απότομοι γκρεμοί του παρείχαν τέλεια φυσική προστασία.
Μέσα στον επίπεδο χώρο του φρουρίου βρίσκονται τα ερείπια τριών κτιρίων, τα οποία αποτελούσαν καταλύματα της φρουράς, αποθήκες και δεξαμενή νερού. Η θέα από το φρούριο απλώνεται σε ολόκληρο σχεδόν τον Νομό Ρεθύμνου μέχρι το Ακρωτήρι Χανίων.
Γνωστό από την επανάσταση των Σκορδίληδων
Το φρούριο όμως συνδέεται και με τη λεγόμενη επανάσταση των «Δύο Συβρίτων», δηλαδή των δύο ορεινών επαρχιών του Νομού Ρεθύμνου (Αμαρίου-Αγ. Βασιλείου) ή των Σκορδίληδων-Μελισσηνών, που κράτησε 19 χρόνια από το 1217-1236.
Ο Καστελάνος Πέτρος Φιλικάνεβος έκλεψε άλογα και αιγοπρόβατα που ανήκαν στον ισχυρό αρχοντορωμαίο Ιωάννη Σκορδίλη. Εκείνος αντέδρασε έντονα και ζήτησε από τον Δούκα του Βασιλείου της Κρήτης Παύλο Κουρίνο να αποδώσει δικαιοσύνη.
Ο Δούκας όμως, που ήταν γνωστός για τις παρατυπίες και την εχθρική στάση του απέναντι στους ορθόδοξους Κρητικούς, αδιαφόρησε, και τότε ξέσπασε η μεγάλη επανάσταση.
Έδρα και ορμητήριο των επαναστατών ήταν οι ορεινές επαρχίες της Απάνω και Κάτω Συβρίτου, γι’ αυτό και η επανάσταση εκείνη ονομάστηκε «Επανάσταση των δύο Συβρίτων», που πολύ σύντομα επεκτάθηκε σε ολόκληρη τη Δυτική Κρήτη.
Αρχηγοί της επανάστασης των δύο Συβρίτων ήταν ο Κωνσταντίνος Σεβαστός Σκορδίλης και ο Μιχαήλ Μελισσηνός. Στις σκληρές μάχες που ακολούθησαν στα 19 χρόνια που διήρκεσε η επανάσταση οι Βενετοί νικήθηκαν, μάλιστα σκοτώθηκαν και οι δύο ενετοί στρατηγοί πολλές φορές και ολόκληρη η Δυτική Κρήτη από το Μυλοπόταμο και πέρα ήταν πλέον κάτω από τον έλεγχο των επαναστατών.
Η Συνθήκη Ενετών -Επαναστατών 1236
Τότε ανάμεσα στους Ενετούς και τους Βυζαντινάρχοντες επαναστάτες Σκορδίληδες και Μελισσηνούς υπογράφηκε συνθήκη ευνοϊκή για επαναστάτες.
Οι Ενετοί παραχώρησαν Καβαλλαρίες (ιπποτικά φέουδα) και πολλά δικαιώματα στους βιλλάνους (μόνιμους κάτοικους).
Ανάμεσα σ’ αυτά ήταν να μπορούν να παντρεύουν κόρες των κατά την κρίση των και να τις προικίζουν, να γίνονται κληρικοί κ.ά.
Οι Κρητικοί άρχοντες με τη σειρά τους δήλωσαν πίστη στη Γαληνότατη Δημοκρατία της Βενετίας και εκείνη τους αναγνώρισε ως άρχοντες σε ίση βαθμίδα με τους Βενετούς Φεουδάρχες. Αυτό το σχεδόν ξεχασμένο και εγκαταλελειμμένο στη φθορά του χρόνου κάστρο αποτέλεσε για δύο δεκαετίες το επίκεντρο της διαμάχης ανάμεσα στους Κρητικούς επαναστάτες και τη Βενετία.
Παραμένει σήμερα ξεχασμένο
Σήμερα το φρούριο ονομάζεται «Κάστελλος» και η γύρω περιοχή ανήκει στους Ανδρέα και Ηλία Παπαδαντωνάκη, είναι ξεχασμένο από τον κόσμο παρά τη μεγάλη του ιστορία και παραμένει με τους γκρεμισμένους πύργους του.
Εκεί όπου χάθηκαν εκατοντάδες άνθρωποι και διαδραματίστηκαν τραγικά γεγονότα, παραμένει μόνο το θρυλικό όνομα Μπονριπάρο ή ξακουστό φρούριο Μονοπάρι.
Πηγές:
  • Αργ. Φραγκούλη «Β.Δ. Ρεθεμνιώτικα χωριά».
  • Λευτέρης Κρυοβρυσανάκης «Ρεθεμνιώτικος Πανδέκτης»
  • Γ. Χρηστάκης «Ιστορικά οχυρωματικά μνημεία»
  • Μιχ. Τρούλη «Ταξιδεύοντας στο Ρέθυμνο»

Το έργο ανάπλασης του οικισμού μας είχε ενταχθεί στο ΠΕΠ «Κρήτη & Νήσοι Αιγαίου» ως μέρος του ευρύτερου έργου «Παρεμβάσεις Ανάπλασης σε οικισμούς της Δημοτικής Ενότητας Νικηφόρου Φωκά Δήμου Ρεθύμνου».

Η σχετική σύμβαση υπογράφηκε τον Αύγουστο του 2014 (εδώ σχετικό άρθρο) και λίγο αργότερα άρχισαν οι πρώτες παρεμβάσεις και στον οικισμό μας:

Αξίζει να τονιστεί η προσπάθεια του προέδρου της τοπικής κοινότητας Κανάκη Γαβαλάκη, ώστε το συγκεκριμένο έργο να αποτελέσει αφορμή για ευρύτερες παρεμβάσεις και στις υποδομές (π.χ. δίκτυο ύδρευσης και αποχέτευσης περιλαμβανομένου των ομβρίων κ.α.) του οικισμού (με τη συνδρομή και τα ίδια μέσα του Δήμου Ρεθύμνου) πέρα από τις αισθητικές/λειτουργικές παρεμβάσεις, στις οποίες έδινε έμφαση το ίδιο το έργο.

Αντιγράφω από τη σχετική τεχνική έκθεση της μελέτης με αντικείμενο την «επισκευή, αποκατάσταση και βελτίωση του εσωτερικού οδικού δικτύου» του οικισμού:

Το αντικείµενο της Μελέτης είναι η ανάπλαση τµήµατος του οικισµού του Άνω Βαρσαµόνερου. Ο οικισµός ανήκει στον πρώην Δήµο Νικηφόρου Φωκά, ο οποίος έχει ενσωµατωθεί πλέον στο Δήµο Ρεθύµνου, και βρίσκεται 14 χιλιόµετρα νοτιοδυτικά της πόλεως του Ρεθύµνου, σε υψόµετρο 380 µέτρων. Κατά την απογραφή του 1940 ο οικισµός καταγράφηκε ως Άνω Βαλσαµόνερο, ονοµασία που έχει επικρατήσει έως σήµερα. Σε όλες όµως τις βενετσιάνικες απογραφές αναφέρεται ως Άνω Βαρσαµόνερο, ονοµασία που θεωρείται και ορθότερη, καθώς η επικρατέστερη εκδοχή για την προέλευσή της είναι το αρωµατικό φυτό βάρσαµος. Παρά τη συνεχόµενη ιστορική παρουσία του οικισµού από την περίοδο της Ενετοκρατίας, η οποία έπαιξε κατά πάσα πιθανότητα σηµαντικότατο ρόλο στην αρχική διαµόρφωση του αρχιτεκτονικού του χαρακτήρα, οι ιδιαίτερα εκτεταµένες µεταγενέστερες επεµβάσεις, κατά τη διάρκεια των αιώνων που ακολούθησαν, είχαν ως αποτέλεσµα την απώλεια αυτού του χαρακτήρα. Έτσι, σε αντίθεση µε τους περισσότερους από τους οικισµούς της ευρύτερης περιοχής, τα ενετικά χαρακτηριστικά είναι πλέον αρκετά δυσδιάκριτα, ενώ σε µεγαλύτερο βαθµό έχουν διασωθεί στοιχεία της τοπικής αρχιτεκτονικής παράδοσης.
H εν λόγω λοιπόν µελέτη καλείται να καλύψει συγκεκριµένες απαιτήσεις του Δήµου µε σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της περιοχής. Οι απαιτήσεις αυτές, αφορούν:

  • τις λειτουργικές και αισθητικές αναπλάσεις αναβάθµισης κοινόχρηστων χώρων (όπως είναι οι πλακοστρώσεις, οι χώροι πρασίνου, χώροι στάσης των περαστικών)
  • την τοποθέτηση φωτισµού τόσο για ασφαλή πρόσβαση στους κοινόχρηστους χώρους όσο και για τη συνολική ανάδειξη τους, και
  • τη δηµιουργία πρόσβασης για άτοµα µε προβλήµατα όρασης.
  • Οι παρεµβάσεις αυτές θα πρέπει να γίνουν παράλληλα µε τη διατήρηση της κίνησης των τροχοφόρων στους δρόµους της περιοχής.
    Για την εφαρµογή της µελέτης µάς δόθηκε υφιστάµενη τοπογραφική αποτύπωση, η οποία, µετά από µικρού βαθµού τροποποιήσεις και σηµειακές διορθώσεις και προσαρµογές, αποτέλεσε το βασικό υπόβαθρο για το επόµενο στάδιο του σχεδιασµού.
    Η επί τόπου επίσκεψη και η φωτογραφική τεκµηρίωση της υπό µελέτη περιοχής βοήθησαν σηµαντικά στον καθορισµό των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της, καθώς και στον εντοπισµό των ελλείψεων που απαιτούνταν να αντιµετωπισθούν.
    Διαπιστώθηκε λοιπόν ότι, παρά την ύπαρξη διάσπαρτων µορφολογικών στοιχείων της παραδοσιακής κρητικής αρχιτεκτονικής (όπως τα περιθυρώµατα µε ηµικυκλικές απολήξεις, οι καµάρες κ.ά.), οι αρχιτεκτονικές εξελίξεις κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα έχουν συµβάλλει µε εξίσου καθοριστικό τρόπο στη διαµόρφωση της σηµερινής εικόνας του οικισµού. Έχει εµφανιστεί έτσι ένας µεγάλος αριθµός αποκατεστηµένων µε σύγχρονα υλικά ή και εξ ολοκλήρου νεόδµητων οικοδοµών, οι οποίες βέβαια διατηρούν έως ένα βαθµό τα προαναφερόµενα χαρακτηριστικά των προγενέστερων περιόδων. Περνώντας στην πολεοδοµική κλίµακα, το οδικό δίκτυο του τµήµατος αυτού του οικισµού είναι εξαιρετικά στενό, µε εξαίρεση κάποιες σηµειακές διαπλατύνσεις, η ευρύτερη από τις οποίες εµφανίζεται στο βορειοανατολικό τµήµα της υπό µελέτη περιοχής, σχηµατίζοντας µία µικρή πλατεία. Σε αρκετά σηµεία των δρόµων, οι διαδοχικές και ακανόνιστες τοπικές επιδιορθώσεις τούς έχουν πλέον καταστήσει λειτουργικά και αισθητικά ανεπαρκείς. Ο αστικός εξοπλισµός στο σύνολο του οικισµού είναι ουσιαστικά ανύπαρκτος, ενώ υπάρχει σχεδόν παντελής έλλειψη σε κοινόχρηστα καθιστικά, κάδους απορριµµάτων και δηµόσιο φωτισµό. Έλλειψη υπάρχει επίσης σε οργανωµένους χώρους πρασίνου (παρτέρια, δέντρα κλπ), ενώ οι υπάρχουσες φυτεύσεις είναι ανεπτυγµένες µε ελάχιστο ή και καθόλου σχεδιασµό.
    Μετά την αξιολόγηση των παραπάνω στοιχείων προχωρήσαµε στην εκπόνηση της µελέτης, ξεκινώντας µε τον καθορισµό των στόχων. Σύµφωνα λοιπόν µε τις ανάγκες που η αναθέτουσα υπηρεσία µας επεσήµανε αλλά και τις δικές µας παρατηρήσεις, το έργο καλείται να επιτύχει τα παρακάτω:

  • αναβάθµιση των υφιστάµενων κοινόχρηστων εκτάσεων και δηµιουργία νέων λειτουργικών χώρων µε σύγχρονη αισθητική
  • εξασφάλιση της προσβασιµότητας από ΑΜΕΑ και µη σε όλους τους υπό ανάπλαση χώρους
  • ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης – οικονοµία
  • ανάδειξη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της τοπικής αρχιτεκτονικής κληρονοµιάς
  • δηµιουργία µιας ήπιας παρέµβασης µέσα από την απλότητα και λιτότητα της κατασκευής
  • οριοθέτηση της υπό µελέτη περιοχής καθώς και ενιαίος σχεδιασµός των παρεµβάσεων
  • αύξηση της ελκυστικότητας της περιοχής
  • βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων.
  • Έχοντας όλα αυτά τα δεδοµένα υπόψη, αντιµετωπίσαµε την εν λόγω µελέτη µε τον ακόλουθο τρόπο. Το σηµαντικότερο ίσως ζήτηµα που έπρεπε να αντιµετωπιστεί ήταν η επιλογή του υλικού της δαπεδόστρωσης, µέσω του οποίου θα έπρεπε να επιτευχθεί η επιθυµητή ενοποίηση των νεότερων χαρακτηριστικών του οικισµού µε αυτά των παλαιότερων ιστορικών του περιόδων. Η χρήση χυτού βοτσαλωτού δαπέδου σε ανοιχτούς χρωµατισµούς θεωρήθηκε η καταλληλότερη, καθώς αποτελεί ένα σύγχρονο µεν, αλλά αρκετά προσαρµόσιµο στον τοπικό χαρακτήρα του οικισµού υλικό. Το βοτσαλωτό δάπεδο οριοθετείται εκατέρωθεν από ζώνες πλάτους 10 εκατοστών, από ορθογωνισµένα φιλέτα ντόπιας πέτρας επίσης ανοιχτών χρωµατισµών, που συντελούν στην ακόµα πιο ισορροπηµένη ενοποίηση της επέµβασης µε την υπάρχουσα κατάσταση. Οι ζώνες πλάτους 2 µέτρων από τα ίδια αυτά φιλέτα, που τοποθετούνται στα όρια της περιοχής µελέτης και κάθετα προς τον άξονα του εκάστοτε δρόµου, σηµατοδοτούν τη µετάβαση σε αυτήν και λειτουργούν ως ένα ακόµα σηµείο αναφοράς στο ιστορικό παρελθόν του οικισµού. Η συνδυαστική εποµένως χρήση, από τη µια µεριά του βοτσαλωτού δαπέδου ως εκπροσώπου της πιο σύγχρονης όψης του οικισµού, και από την άλλη της ντόπιας πέτρας ως αναφορά στα ιστορικά του στοιχεία (καθώς αποτελούσε πάντοτε το βασικό δοµικό υλικό των κτιρίων του οικισµού), θεωρείται ότι επιτυγχάνει την επιδιωκόµενη ενοποιητική παρέµβαση. Παράλληλα προς την κατεύθυνση των δρόµων και σε απόσταση 35 εκατοστών κατά προσέγγιση από τη µία παρειά τους τοποθετείται επίσης όδευση για άτοµα µε προβλήµατα όρασης, κατασκευασµένη από ειδικές για την περίπτωση ανάγλυφες πλάκες, πλάτους 30 εκατοστών και χρώµατος γκρι-µπεζ.
    Η γενικότερη στενότητα του οδικού δικτύου περιορίζει την εκµετάλλευση των κοινόχρηστων χώρων ουσιαστικά στη µικρή πλατεία που αναφέρθηκε προηγουµένως. Εκεί λοιπόν προτείνεται η διαµόρφωση έξι θέσεων στάθµευσης, σε δύο οµάδες των τριών, για την εξυπηρέτηση των κατοίκων του οικισµού. Επιπλέον, σε µία σαφώς µικρότερη διαπλάτυνση, αλλά µε εντυπωσιακή θέα προς τη γύρω περιοχή, προτείνεται η δηµιουργία δύο πέτρινων καθιστικών.
    Αντίστοιχη είναι και η αντιµετώπιση των χώρων φύτευσης, οι οποίοι τοποθετούνται σε συνδυασµό τόσο µε τα προτεινόµενα καθιστικά όσο και µε τους χώρους στάθµευσης, αλλά και µεµονωµένα σε κάποιες περιπτώσεις, όταν το επιτρέπει το πλάτος του δρόµου. Τα προβλεπόµενα προς φύτευση είδη συµβάλλουν στην περιβαλλοντική αναβάθµιση της περιοχής. Έτσι, το ύψος και το πλάτος ανάπτυξης των δέντρων και των θάµνων που προτείνονται είναι κατάλληλα ώστε να έχουν τις αναγκαίες και απαιτούµενες διαστάσεις, τόσο για να µη δηµιουργούνται προβλήµατα στην κίνηση πεζών και οχηµάτων, αλλά και συγχρόνως για να συµβάλλουν στη βελτίωση των συνθηκών κίνησης των πολιτών, καθώς και στη βελτίωση του µικροκλίµατος της περιοχής µε την κατάλληλη σκίαση το καλοκαίρι και την ανεµπόδιστη ηλιοφάνεια το χειµώνα.
    Περιβαλλοντικός περιορισµός ως προς τη φύτευση αποτελεί και η επιλογή τέτοιων ειδών φυτών τα οποία δε δηµιουργούν προβλήµατα αλλεργίας στους κατοίκους της περιοχής κατά την περίοδο της άνοιξης. Επίσης, τα φυτά που χρησιµοποιούνται έχουν µικρές απαιτήσεις σε θρεπτικά στοιχεία και νερό, συµβάλλοντας κατά τον τρόπο αυτό στην εξοικονόµηση νερού, ενώ για λόγους ενίσχυσης της εντοπιότητας τα φυτά που χρησιµοποιούνται επιλέγονται από µία γκάµα φυτών της τοπικής χλωρίδας.
    Τέλος, τοποθετούνται φωτιστικά σε όλη την έκταση της υπό µελέτη περιοχής, κατά κύριο λόγο επιτοίχια, καθώς η στενότητα των δρόµων επιτρέπει µόνο σε λιγοστά σηµεία την τοποθέτηση επίστυλων, και κάδοι απορριµµάτων στα καταλληλότερα για την εξυπηρέτηση των κατοίκων σηµεία.

    Η σημερινή κατάσταση του έργου καταγράφεται στις ακόλουθες φωτογραφίες με εμφανή τα αποτελέσματα αισθητικής ανάδειξης:

    Μιας και το έργο είναι ακόμη σε εξέλιξη, αξίζει ακόμη ο κόπος (και οι όποιες παρεμβάσεις) ενόψει της σωστής ολοκλήρωσής του (ενδεικτικά επικείμενες τροποποιήσεις των μελετών του έργου).

    Google Streetview

    Εικόνα

    anovals_strofiΤο αυτοκίνητο της Google φαίνεται ότι πέρασε και από το χωριό (το Σεπτέμβριο του 2011, όπως ισχυρίζεται) και πήρε αρκετές πανοραμικές φωτογραφίες για την υπηρεσία StreetView (αν και όχι από την πλατεία αλλά μόνο από τον πάνω δρόμο).

    Εικόνα

    monopari_googlestreet